Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NAKIR: | Nişana isabet eden ok. |
| NAKİR: | Bir insanın hem cins ve aslı. Gayet fakir. Bir nevi kara sinek. Ağzı dar olan küçük kab. Hurma çekirdeğinin arkasındaki beyaz çukur. Kıymetsiz şey. |
| NAKİR: | Gadaplı, kızgın. |
| İçerisinde 'NAKIR' geçenler | |
| MENAKÎR: | (Minkar. C.) Minkarlar, gagalar. Yırtıcı kuşların gagaları. Taşçı kalemleri. |
| MENAKİR: | (Münker. C.) Günah ve kötü şeyler. |
| MÜTENAKİR: | Bilmezlikten gelen, bilmez görünen. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NAKİ' : | Tâze. * Şifâlı devâ. |
| NAK : | f. Nisbet edatı olarak kelimelere eklenir, sıfat meydana getirilir. Meselâ: Gam-nâk $ : Gamlı, kederli. |
| NA : | Arabçada "Biz" mânasına gelen zamirdir. Meselâ: Kitabünâ $ : "Kitabımız" misalinde olduğu gibi, kelimenin veya fiilin sonuna eklenen bitişik zamirdir. |