Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NAKR: | Oymak, kazmak. Taş oymak. Kuşun yem toplaması. Vurmak. Sıklık vermek. Ağaç üstüne nakşetmek. Tanbur çalmak. Üflemek. Dille ıslık çalmak. Parmak çıtlatmak. |
| NAKRA: | Hususi dâvet, özel dâvet. |
| NAKREŞE: | Gizli his. |
| NAKREŞE: | Gizli his. |
| İçerisinde 'NAKR' geçenler | |
| NAKRA: | Hususi dâvet, özel dâvet. |
| NAKREŞE: | Gizli his. |
| NAKREŞE: | Gizli his. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NAKRA : | Hususi dâvet, özel dâvet. |
| NAK : | f. Nisbet edatı olarak kelimelere eklenir, sıfat meydana getirilir. Meselâ: Gam-nâk $ : Gamlı, kederli. |
| NA : | Arabçada "Biz" mânasına gelen zamirdir. Meselâ: Kitabünâ $ : "Kitabımız" misalinde olduğu gibi, kelimenin veya fiilin sonuna eklenen bitişik zamirdir. |