Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NAMİ(YE): | Büyüyen, artan, ürmee kuvveti olan. Nebat ve hayvandaki büyüyüp gelişme kuvveti. Farsçada: Namlı, şöhretli, ünlü. |
| İçerisinde 'NAMİ(YE)' geçenler | |
| İçerisinde 'NAMİ(YE)' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NAMİSA : | (C.: Namisât) Kadınları süsleyip yüzlerinin kılını yolan kadın. |
| NAM : | f. İsim, ad. Lâkab. Ün. Şan. * Vekillik. * Adres. |
| NA : | Arabçada "Biz" mânasına gelen zamirdir. Meselâ: Kitabünâ $ : "Kitabımız" misalinde olduğu gibi, kelimenin veya fiilin sonuna eklenen bitişik zamirdir. |