| Kelime | Anlam |
|---|
| NASİHAT: | İbret verici ders, tavsiye, ihtar, öğüt. |
| NASİHAT-ÂMİZ: | f. İçinden öğüt alınacak söz. |
| NASİHATGER: | f. Nasihat eden, öğüt veren. |
| NASİHATKÂR: | f. Nasihat eden, öğüt veren. |
| NASİHAT-NÂPEZİR: | f. Nasihat dinlemez, öğüt tutmaz. |
| NASİHATPEZİR: | f. Nasihat tutar, öğüt tutar, öğüt dinler. |
| İçerisinde 'NASİHAT' geçenler |
|---|
| NASİHAT-ÂMİZ: | f. İçinden öğüt alınacak söz. |
| NASİHATGER: | f. Nasihat eden, öğüt veren. |
| NASİHATKÂR: | f. Nasihat eden, öğüt veren. |
| NASİHAT-NÂPEZİR: | f. Nasihat dinlemez, öğüt tutmaz. |
| NASİHATPEZİR: | f. Nasihat tutar, öğüt tutar, öğüt dinler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| NASİHAT-ÂMİZ : | f. İçinden öğüt alınacak söz. |
| NASİHÂNE : | f. Öğüt vererek, nasihat ederek. |
| NASİH : | (Nesh. den) Battal eden, hükümsüz bırakan. * Kitabın kopyasını çıkaran. |
| NASİ : | Unutan, nisyan eden. |
| NAS : | f. İnsanlar. |
| NA : | Arabçada "Biz" mânasına gelen zamirdir. Meselâ: Kitabünâ $ : "Kitabımız" misalinde olduğu gibi, kelimenin veya fiilin sonuna eklenen bitişik zamirdir. |