Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NASİR: | Nesir yazan. Saçan, yayan. |
| NASİR: | Nusret eden, zafer veren. Yardımcı. Muin. |
| İçerisinde 'NASİR' geçenler | |
| HANASÎR: | Helâk olmak. |
| HANASİRE: | Hıyânet ehli, hâinler. |
| MENASİR: | (Minser. C.) Yırtıcı kuşların gagaları. * Taşçı kalemleri. |
| MÜTENASİR: | (Nesr. den) Saçılan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NASİ : | Unutan, nisyan eden. |
| NAS : | f. İnsanlar. |
| NA : | Arabçada "Biz" mânasına gelen zamirdir. Meselâ: Kitabünâ $ : "Kitabımız" misalinde olduğu gibi, kelimenin veya fiilin sonuna eklenen bitişik zamirdir. |