Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NASİYE: | Çehrenin gösterişi, alın, yüz. |
| NASİYE-PİRA: | f. Alnı süsleyen. |
| NASİYESÂ: | f. Alnını yere süren. |
| NASİYE-SÂZÎ: | f. Alnını yere sürme. |
| İçerisinde 'NASİYE' geçenler | |
| NASİYE-PİRA: | f. Alnı süsleyen. |
| NASİYESÂ: | f. Alnını yere süren. |
| NASİYE-SÂZÎ: | f. Alnını yere sürme. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NASİYE-PİRA : | f. Alnı süsleyen. |
| NASİ : | Unutan, nisyan eden. |
| NAS : | f. İnsanlar. |
| NA : | Arabçada "Biz" mânasına gelen zamirdir. Meselâ: Kitabünâ $ : "Kitabımız" misalinde olduğu gibi, kelimenin veya fiilin sonuna eklenen bitişik zamirdir. |