Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NASA: | Kaldırmak. Engel olmak, men'etmek. |
| NASAB: | Dert. Zahmet, meşakkat. |
| NASAF: | Hizmetçi, uşak. |
| NASAFE: | Hizmet etmek. |
| NASAHA: | Öğüt vermek, nasihat etmek. |
| NASAİB: | (Nasibe. C.) Dikili taşlar. |
| NASAL: | Temrenci. |
| NASARA: | Hristiyanlar. Nasraniler. Hz. İsa'ya (A.S.) ilk önceleri Nâsıra Karyesindeki ahali yardım ettiklerinden, onlara "Nasara" ismi verilmiştir. |
| NASAYİH: | (Nasihat. C.) Nasihatlar. Öğütler. |
| İçerisinde 'NASA' geçenler | |
| HAKİKAT-ŞİNASÂNE: | f. Gerçeği, hakikatı tanıyana yakışacak surette. |
| KÜNASAT: | (Künâse. C.) Künâseler, süprüntüler. |
| MÜNASAFA: | (Nısf. dan) Yarıyarıya paylaşma. İki eşit parçaya ayırma. |
| MÜNASAFATEN: | Yarıyarıya olarak. |
| MÜNASAHA: | Nasihat etme, nasihatta bulunma. |
| MÜNASARA: | Birbirine yardım etme. Muavenette bulunma. |
| MÜNASAT: | Unutma, nisyan. |
| NASAB: | Dert. * Zahmet, meşakkat. |
| NASAF: | Hizmetçi, uşak. |
| NASAFE: | Hizmet etmek. |
| NASAHA: | Öğüt vermek, nasihat etmek. |
| NASAİB: | (Nasibe. C.) Dikili taşlar. |
| NASAL: | Temrenci. |
| NASARA: | Hristiyanlar. Nasraniler. Hz. İsa'ya (A.S.) ilk önceleri Nâsıra Karyesindeki ahali yardım ettiklerinden, onlara "Nasara" ismi verilmiştir. |
| NASAYİH: | (Nasihat. C.) Nasihatlar. Öğütler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NASAB : | Dert. * Zahmet, meşakkat. |
| NAS : | f. İnsanlar. |
| NA : | Arabçada "Biz" mânasına gelen zamirdir. Meselâ: Kitabünâ $ : "Kitabımız" misalinde olduğu gibi, kelimenin veya fiilin sonuna eklenen bitişik zamirdir. |