Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NASUTÎ: | Dünya ile ilgili, insanlığa ait, insanlıkla ilgili. |
| NASUTİYÂN: | İnsanlar. |
| İçerisinde 'NASUTÎ' geçenler | |
| NASUTİYÂN: | İnsanlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NASUTİYÂN : | İnsanlar. |
| NASUT : | İnsanlık. İnsanlar ve onlarla alâkalı şeyler. |
| NASUH : | Hâlis. Temiz. Kesin, kat'i. * Çok nasihat eden. |
| NAS : | f. İnsanlar. |
| NA : | Arabçada "Biz" mânasına gelen zamirdir. Meselâ: Kitabünâ $ : "Kitabımız" misalinde olduğu gibi, kelimenin veya fiilin sonuna eklenen bitişik zamirdir. |