Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NAYİ': | Susuz. Mâil, eğik. |
| NAYÎ: | Uzak. |
| NAYÎ: | f. Ney çalan. |
| NAYİBE: | (C.: Nâibat-Nevâib) Musibet, belâ. Zahmet, meşakkat. Şiddet. |
| NAYİHA: | Yas tutan kadın. |
| NAYİL: | Atâ, bahşiş, hediye. |
| NAYİN: | f. Kamıştan yapılmış, sazdan yapılmış. |
| İçerisinde 'NAYÎ' geçenler | |
| DÂNÂYÎ: | f. Âlimlik, bilicilik. |
| HUNAYİS: | Çirkin. |
| NA-BİNAYÎ: | f. Körlük, a'mâlık. |
| NAYİ': | Susuz. * Mâil, eğik. |
| NAYİBE: | (C.: Nâibat-Nevâib) Musibet, belâ. * Zahmet, meşakkat. * Şiddet. |
| NAYİHA: | Yas tutan kadın. |
| NAYİL: | Atâ, bahşiş, hediye. |
| NAYİN: | f. Kamıştan yapılmış, sazdan yapılmış. |
| SANAYİ: | San'atlar. |
| SANAYİ-İ LAFZİYE: | Söz ile, lâfızla yapılan san'at şekilleri. (Cinas, tenasüb ve tezad gibi.) |
| SANAYİ-İ MANEVİYE: | Mâna delâletiyle olan san'at. (Teşbih ve istiâre gibi.) |
| SANAYİ-İ NEFİSE: | Güzel san'atlar. insanın çok hoşuna giden ve çok üstün san'atkârlıkla yapılmış eserler. |
| ŞENAYİ': | (Şenia. C.) Çok günahlı hareketler. Kötü işler. |
| UNAYİL: | (C.: Anâyil) Berk, metin, sağlam, dayanıklı, muhkem. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NAYİ' : | Susuz. * Mâil, eğik. |
| NAY : | Ney. Kamış düdük. (Bak: Ney) |
| NA : | Arabçada "Biz" mânasına gelen zamirdir. Meselâ: Kitabünâ $ : "Kitabımız" misalinde olduğu gibi, kelimenin veya fiilin sonuna eklenen bitişik zamirdir. |