Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NEŞAT: | Sevin. Şen şâd ve hoşdil olmak. Sürur, keyf. Bir iş işlemek. Çalışmak. |
| NEŞAT-ÂVER: | f. Sevinç ve sürur getiren. |
| NEŞAT-BAHŞ: | f. Sevinç ve neşe bağışlayan. |
| NEŞAT-EFZA: | f. Neşe ve sevinç artıran. |
| NEŞÂT-ENGİZ: | f. Sevinç uyandıran. |
| NEŞAT-ÂVER: | f. Sevinç ve sürur getiren. |
| NEŞAT-EFZA: | f. Neşe ve sevinç artıran. |
| İçerisinde 'NEŞAT' geçenler | |
| İFRAT-I NEŞAT: | Sevinç coşkunluğu, sevinçten dolayı çoşma. |
| NEŞAT-ÂVER: | f. Sevinç ve sürur getiren. |
| NEŞAT-BAHŞ: | f. Sevinç ve neşe bağışlayan. |
| NEŞAT-EFZA: | f. Neşe ve sevinç artıran. |
| NEŞÂT-ENGİZ: | f. Sevinç uyandıran. |
| NEŞAT-ÂVER: | f. Sevinç ve sürur getiren. |
| NEŞAT-EFZA: | f. Neşe ve sevinç artıran. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NEŞAT-ÂVER : | f. Sevinç ve sürur getiren. |
| NEŞA : | Nişasta. |
| NEŞ' : | Bir nesneyi zorla çekmek. |
| NE : | f. "Değil, yok," mânasına nefy edâtıdır. |