Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NEBİLE: | Büyük, iri. (Bak: Nebil) |
| İçerisinde 'NEBİLE' geçenler | |
| İçerisinde 'NEBİLE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NEBİL : | (Nebile) Akıllı, anlayışlı, zekâ sahibi. * Yüksek meziyet sahibi. Güzel huylu. * Bilgili ve faziletli kimse. |
| NEBİ : | Haber getiren. Peygamber. Yeni bir kitap ve şeriatla gelmeyip kendinden evvelki Resülün getirdiği kitap ve şeriatı devam ettiren Peygamber. (Bak: Resül) |
| NEB' : | Gizli ses. |
| NE : | f. "Değil, yok," mânasına nefy edâtıdır. |