Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NEBAİR: | (Nebire. C.) Torunlar. |
| İçerisinde 'NEBAİR' geçenler | |
| İçerisinde 'NEBAİR' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NEBAİL : | (Nebile. C.) Yüceler, ulular, yüksekler. |
| NEBA' : | Kaynak olmak, pınardan su çıkarmak, su akması. * Akçaağaç. |
| NEB' : | Gizli ses. |
| NE : | f. "Değil, yok," mânasına nefy edâtıdır. |