Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NEBAH: | (Nibâh-Nübâh) Köpek havlaması. Yılan seslenişi. Keçi ve geyik inleyişi. |
| NEBAHE(T): | (Nebahat) şeref, şan, onur, itibar. şan, şeref ve itibar sâhibi. |
| İçerisinde 'NEBAH' geçenler | |
| KÖHNEBAHAR: | Sonbahar. |
| NEBAHE(T): | (Nebahat) şeref, şan, onur, itibar. * şan, şeref ve itibar sâhibi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NEBAHE(T) : | (Nebahat) şeref, şan, onur, itibar. * şan, şeref ve itibar sâhibi. |
| NEBA' : | Kaynak olmak, pınardan su çıkarmak, su akması. * Akçaağaç. |
| NEB' : | Gizli ses. |
| NE : | f. "Değil, yok," mânasına nefy edâtıdır. |