Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NEBAT: | Acem fellahlarından bir kabile. |
| NEBAT: | (C: Nebatât) Topraktan yetişen, biten her çeşit şey. Bitki. Yemen diyarında bir kabile adı. |
| NEBATÂT: | (Nebât. C.) Nebâtlar, bitkiler. |
| NEBATÎ: | Nebat cinsinden, nebata mensup ve nebata ait, yerden biten cinsinden olan. |
| NEBATİYYUN: | Botanik bilginleri, botanik âlimleri. |
| İçerisinde 'NEBAT' geçenler | |
| FAHM-İ NEBATÎ: | Bitkisel kömür. |
| MİHVER-İ NEBAT: | Kök, gövde ve yaprakların tamamı. |
| NEBATÂT: | (Nebât. C.) Nebâtlar, bitkiler. |
| NEBATÎ: | Nebat cinsinden, nebata mensup ve nebata ait, yerden biten cinsinden olan. |
| NEBATİYYUN: | Botanik bilginleri, botanik âlimleri. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NEBATÂT : | (Nebât. C.) Nebâtlar, bitkiler. |
| NEBA' : | Kaynak olmak, pınardan su çıkarmak, su akması. * Akçaağaç. |
| NEB' : | Gizli ses. |
| NE : | f. "Değil, yok," mânasına nefy edâtıdır. |