Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NECİS: | Temiz olmayan. Pis. |
| NECİS: | Pis, necasetli, murdar. Şifa bulmaz dert. (Bak: Habes) |
| NECİS-ÜL AYN: | Pisliğin ta kendisi. |
| NECİS: | Yavaş hareketli insan veya hayvan. Gizli olan şeyi halk içinde ifşa etmek. Gizlenen sır, nişan. Bir nevi yeşillik. |
| NECİSE: | Kuyudan çıkardıkları toprak. |
| İçerisinde 'NECİS' geçenler | |
| NECİS-ÜL AYN: | Pisliğin ta kendisi. |
| NECİSE: | Kuyudan çıkardıkları toprak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NECİS-ÜL AYN : | Pisliğin ta kendisi. |
| NECİB : | Cömert, kerim kişi. |
| NECA : | Göz değmek. |
| NE : | f. "Değil, yok," mânasına nefy edâtıdır. |