Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NECAT: | Kurtuluş, selâmet. Hırs ve hased. Yüksek mekân. Ağaç budağı. Mantar. |
| NECATÎ: | Kurtulmaya ait, kurtulmakla ilgili. |
| İçerisinde 'NECAT' geçenler | |
| FİDYE-İ NECAT: | Bir kimsenin esirlikten veya başına gelen bir belâdan kurtulmak için, kendisi veya kendi namına başkası tarafından mecburen verilen para vesaire hakkında kullanılan bir tabirdir. Tabirin karşılığı, can kurtarma akçası demektir. |
| NECATÎ: | Kurtulmaya ait, kurtulmakla ilgili. |
| RAH-I NECAT: | Kurtuluş yolu. |
| VÂSITA-İ NECAT: | Necat vasıtası. Kurtuluşa sebep. |
| VESİLET-ÜN NECAT: | Kurtuluş vesilesi, kurtuluş sebebi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NECATÎ : | Kurtulmaya ait, kurtulmakla ilgili. |
| NECA : | Göz değmek. |
| NE : | f. "Değil, yok," mânasına nefy edâtıdır. |