Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NECL: | (C: Encâl) Oğul, evlât, çocuk. Kuşak, nesil, sülâle. Atmak. Ayak ucuyla vurmak. İstihrac etmek, meydana çıkarmak. Yerden çıkan su. |
| NECL-İ NECİB: | Soyu temiz çocuk. |
| İçerisinde 'NECL' geçenler | |
| NECL-İ NECİB: | Soyu temiz çocuk. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NECL-İ NECİB : | Soyu temiz çocuk. |
| NECA : | Göz değmek. |
| NE : | f. "Değil, yok," mânasına nefy edâtıdır. |