Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NEFŞ: | Açmak. Yapmak. Yün ve pamuk atmak. Davarların, geceleyin yayılıp çobansız otlaması. |
| NEFŞELE: | Yürüken toprağı ayağıyla tozutmak. |
| İçerisinde 'NEFŞ' geçenler | |
| BENEFŞ(Î): | f. Menekşe rengi, mor renk. |
| BENEFŞE: | f. Menekşe denilen güzel kokulu, küçük çiçek. * Mor. |
| BENEFŞE-GÛN: | f. Menekşe renkli, mor renkli. Gökyüzü. |
| BENEFŞE-ZÂR: | f. Menekşe tarlası, menekşe bahçesi, menekşelik. |
| BENEFŞE: | f. Menekşe denilen güzel kokulu, küçük çiçek. * Mor. |
| BENEFŞ(Î): | f. Menekşe rengi, mor renk. |
| HUNEFŞAN: | f. Kan saçan, kan serpen. |
| HUNEFŞAN: | f. Kan saçan, kan serpen. |
| NEFŞELE: | Yürüken toprağı ayağıyla tozutmak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NEFŞELE : | Yürüken toprağı ayağıyla tozutmak. |
| NEF' : | Fayda, yararlılık. * Fls: Faydacılık. Yani: Bir şeyin doğru olup olmadığını, o şeyin faidesine göre değerlendiren yanlış bir nazariyedir. Kudsi dinimiz olan İslâmiyette ise: Bir şeyin doğru veya yanlış; iyi ve kötü olması, Allahın emir ve nehyine tâbidir. |
| NE : | f. "Değil, yok," mânasına nefy edâtıdır. |