Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NEFES: | Soluk, üfürülen hava. Soluma, soluk verip alma. Uzun söz. Bolluk. Hased etmek. Edb: Bektaşi tekkelerinde okunan manzum söz. |
| İçerisinde 'NEFES' geçenler | |
| DÎK-UN NEFES: | Nefes darlığı. |
| GÜLNEFESÎ: | f. Lâtif ve hoş sözlülük. * Güzel kokulu olmak. |
| HEM-NEFES: | f. Arkadaş, musâhib. |
| KERİH-ÜN NEFES: | Nefesi ve ağzı pis kokan. |
| TAAFFÜN-İ NEFES: | Nefesin kokması. |
| TIKNEFES: | Zor nefes alan. Rahat nefes alamayan. |
| USR-ÜN NEFES: | Nefes darlığı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NEFEAN : | Faydalı olarak. |
| NEF' : | Fayda, yararlılık. * Fls: Faydacılık. Yani: Bir şeyin doğru olup olmadığını, o şeyin faidesine göre değerlendiren yanlış bir nazariyedir. Kudsi dinimiz olan İslâmiyette ise: Bir şeyin doğru veya yanlış; iyi ve kötü olması, Allahın emir ve nehyine tâbidir. |
| NE : | f. "Değil, yok," mânasına nefy edâtıdır. |