| Kelime | Anlam |
|---|
| NEFSÎ: | Nefis ile, kendisi ile alâkalı. Şahsa ait, nefse dair. |
| NEFSÎ NEFSÎ: | "Benim nefsim", "nefsim nefsim" mânâsına yalnız kendini düşünmeyi ve kendisiyle olan alâkayı ifâde eden bir tâbir. |
| İçerisinde 'NEFSÎ' geçenler |
|---|
| BİNEFSİHİ: | Bizzat, kendisi, kendisi ile. |
| HIRZ-I BİNEFSİHÎ: | İçerisinde mal ve eşya saklamak için yapılmış, hazırlanmış ve içine izinsiz girilemiyen ev, dükkân, çadır, depo vs. gibi mahaller. (Kasa, sandık, dolap, çuval da bu hükümdedir.) |
| KELÂM-I NEFSÎ: | Cenab-ı Hakk'ın lâfz, harf ve ses olmayan zâtî kelâmı. İçten konuşma. |
| KIYAM-I BİNEFSİHÎ: | (Kıyâm-ı bizâtihî) : Fık: Varlığı, durması kendi zâtı ile olmak mânasında bir sıfat-ı İlâhîdir. Şöyle ki: Hak Teâlâ'nın ezelî ve ebedî olan varlığı kendi zâtı ile kaimdir. Kendi varlığı, kendi hüviyetinin, kendi mukaddes zâtının muktezasıdır. Aslâ başkasının değildir. Bunun için, Allah Teâlâ'ya "Vâcib-ül Vücud" denir. (Bak: Vücud) |
| NEFSÎ NEFSÎ: | "Benim nefsim", "nefsim nefsim" mânâsına yalnız kendini düşünmeyi ve kendisiyle olan alâkayı ifâde eden bir tâbir. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| NEFSÎ NEFSÎ : | "Benim nefsim", "nefsim nefsim" mânâsına yalnız kendini düşünmeyi ve kendisiyle olan alâkayı ifâde eden bir tâbir. |
| NEFS : | Üfürmek, üflemek. |
| NEF' : | Fayda, yararlılık. * Fls: Faydacılık. Yani: Bir şeyin doğru olup olmadığını, o şeyin faidesine göre değerlendiren yanlış bir nazariyedir. Kudsi dinimiz olan İslâmiyette ise: Bir şeyin doğru veya yanlış; iyi ve kötü olması, Allahın emir ve nehyine tâbidir. |
| NE : | f. "Değil, yok," mânasına nefy edâtıdır. |