Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NEHABİK: | Bildikleriyle amel etmeyip halka da öğretmeyen. |
| İçerisinde 'NEHABİK' geçenler | |
| İçerisinde 'NEHABİK' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NEHABİR : | (Nühbur. C.) Kum yığınları, kum tepeleri. |
| NEHA : | Pek akıllı adam. * İhtiyacı terkeylemek. (Güya kendi nefsi cihetinden menedilmiş demektir.) |
| NE : | f. "Değil, yok," mânasına nefy edâtıdır. |