Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NEHEM: | (Nehim - Menhum) Aç gözlü oluş. şikemperver olmak. Doymak bilmemek. Bir şeye çok düşkün, şehvetli, haris. |
| İçerisinde 'NEHEM' geçenler | |
| İçerisinde 'NEHEM' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NEHEC : | (C: Menâhic) Yol, tarik. * İstikâmet. |
| NEHA : | Pek akıllı adam. * İhtiyacı terkeylemek. (Güya kendi nefsi cihetinden menedilmiş demektir.) |
| NE : | f. "Değil, yok," mânasına nefy edâtıdır. |