Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NEKİB: | (C.: Nukabâ) Halkın iyisi. Kâhya. Kefil. Müfettiş, kontrolcü. |
| NEKİB: | Deve, at ve eşek ayaklarının dâiresi. |
| NEKİBE: | Nefsi mübârek. |
| İçerisinde 'NEKİB' geçenler | |
| NEKİBE: | Nefsi mübârek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NEKİBE : | Nefsi mübârek. |
| NEK' : | Dizine ayağın arkasıyla vurmak. * Def'etmek, kovmak. |
| NE : | f. "Değil, yok," mânasına nefy edâtıdır. |