Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NEKRE: | Belirsiz olan. Çıban ve yaradan çıkan kan ve irin. Garip ve gülünç fıkralar. Hoş sohbet ve hazır cevap kimse. Gr: Belirtilmemiş isim, neye delâlet ettiği belli olmayan (harf-i tarifsiz) isim. |
| NEKRE-İ MEVSULE: | İki kelime veya mânâyı birbirine bağlayan kelime. |
| NEKRE-İ TÂMME: | Mübhem mânâ ifade eden kelime. |
| NEKRE-GÛ: | f. Tuhaf hikâyeler fıkralar anlatan. Gülünç sözler söyleyen. |
| İçerisinde 'NEKRE' geçenler | |
| NEKRE-İ MEVSULE: | İki kelime veya mânâyı birbirine bağlayan kelime. |
| NEKRE-İ TÂMME: | Mübhem mânâ ifade eden kelime. |
| NEKRE-GÛ: | f. Tuhaf hikâyeler fıkralar anlatan. Gülünç sözler söyleyen. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NEKRE-İ MEVSULE : | İki kelime veya mânâyı birbirine bağlayan kelime. |
| NEKR : | Zeki, akıllı kimse. Pek zeyrek olan. * Dehâ, fetânet. |
| NEK' : | Dizine ayağın arkasıyla vurmak. * Def'etmek, kovmak. |
| NE : | f. "Değil, yok," mânasına nefy edâtıdır. |