Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NEMM: | Birinin sözünü başkasına götürüp ikisinin arasını bozma. Koğuculuk. |
| NEMMAL: | Koğucu, dedikoducu, münafık. |
| NEMMAM: | (Nemmas) : Koğuculuk ve nemimecilik eden. Dedikoducu. |
| İçerisinde 'NEMM' geçenler | |
| MÜTENEMMIS: | Yüzden kıl yolan kişi. |
| MÜTENEMMİL: | Karınca gibi kaynaşan. |
| MÜTENEMMİR: | Kaplanlaşan, kaplan huylu olan. * Sert bir dille konuşan. |
| MÜTENEMMİRÂNE: | f. Kaplanlaşarak. * Sert bir dille korkutarak. |
| NEMMAL: | Koğucu, dedikoducu, münafık. |
| NEMMAM: | (Nemmas) : Koğuculuk ve nemimecilik eden. Dedikoducu. |
| TENEMMUS: | Cınbızla yüzden kıl yolmak. |
| TENEMMÜL: | (Neml. den) Karınca gibi kaynama. * Vücudun bir tarafı, bir organı uyuşup karıncalanma. |
| TENEMMÜR: | Birisini korkutmak için gürültü yapmak, gürültülü ses çıkarmak. * Uzun uzun bağırmak. * Kaplan huylu olmak. Kaplanlaşmak. |
| TENEMMÜV: | (Nümüvv. den) Gelişip büyüme. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NEMMAL : | Koğucu, dedikoducu, münafık. |
| NEM : | f. Rutubet, az yaşlık. Hafif ıslaklık. |
| NE : | f. "Değil, yok," mânasına nefy edâtıdır. |