Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NESİM-İ SEHER: | Lâtif sabah rüzgârları. |
| İçerisinde 'NESİM-İ SEHER' geçenler | |
| İçerisinde 'NESİM-İ SEHER' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NESİM-İ SUBH : | Sabah rüzgârı. |
| NESİM-İ NEVBAHÂR : | İlkbahar rüzgârı, tan yeli. |
| NESİM : | Hoşa giden, hafif ve lâtif esen rüzgâr. |
| NESİ' : | (C.: Ensâ) Yolcuların ve misafirlerin konakladıkları menzilde düşürdükleri esvap. * Unutkan. * Unutulan. Unutulmuş olmak. |
| NESA : | (C.: Ensâ) Uyluk başından tırnağa kadar varan bir damar. * Te'hir etmek, sonraya bırakmak. |
| NE : | f. "Değil, yok," mânasına nefy edâtıdır. |