Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NESİS: | Aşırı derecedeki açlık. İnsan gücünün sonu. İnsanın en son tâkati. Son nefes. |
| NESİS: | Bir sıvının sızıp kabından dışarı çıkması. |
| NESİSE: | (C.: Nesâis) Fesatlık için yapılan fısıltı. |
| İçerisinde 'NESİS' geçenler | |
| NESİSE: | (C.: Nesâis) Fesatlık için yapılan fısıltı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NESİSE : | (C.: Nesâis) Fesatlık için yapılan fısıltı. |
| NESİ' : | (C.: Ensâ) Yolcuların ve misafirlerin konakladıkları menzilde düşürdükleri esvap. * Unutkan. * Unutulan. Unutulmuş olmak. |
| NESA : | (C.: Ensâ) Uyluk başından tırnağa kadar varan bir damar. * Te'hir etmek, sonraya bırakmak. |
| NE : | f. "Değil, yok," mânasına nefy edâtıdır. |