Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NESEM: | Soluk ruh, nefes. Rahatı mucib hâlet. Rüzgârın lâtif, hoş esmesi. |
| NESEME: | (Nesme) : (C: Nüsüm) Nefs. İnsanın ve her nesnenin başlangıcı. |
| İçerisinde 'NESEM' geçenler | |
| NESEME: | (Nesme) : (C: Nüsüm) Nefs. İnsanın ve her nesnenin başlangıcı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NESEME : | (Nesme) : (C: Nüsüm) Nefs. İnsanın ve her nesnenin başlangıcı. |
| NESEB : | Sülâle, hısımlık, karabet, soy. Baba soyu, atalar zinciri. * Vuslat. |
| NESA : | (C.: Ensâ) Uyluk başından tırnağa kadar varan bir damar. * Te'hir etmek, sonraya bırakmak. |
| NE : | f. "Değil, yok," mânasına nefy edâtıdır. |