Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NETİCE: | (C.: Netâic) Son, gaye. Semere, hülâsa. Döl, evlâd. |
| NETİCE-İ HAYAT: | Hayatın neticesi ve gayesi. |
| NETİCE-İ HİLKAT: | Yaratılışın sonu, gayesi. Yaratılmanın neticesi. |
| NETİCE-İ KELÂM: | Sözün kısası. |
| NETİCE-İ MA'KÛSE: | Aksi netice, ters netice. |
| NETİCEBAHŞ: | f. Neticelendiren, sonuçlandıran. Netice veren. |
| NETİCEPEZİR: | f. Son bulmuş, neticelenmiş. |
| İçerisinde 'NETİCE' geçenler | |
| BİNNETİCE: | Neticede, netice olarak. |
| NETİCE-İ HAYAT: | Hayatın neticesi ve gayesi. |
| NETİCE-İ HİLKAT: | Yaratılışın sonu, gayesi. Yaratılmanın neticesi. |
| NETİCE-İ KELÂM: | Sözün kısası. |
| NETİCE-İ MA'KÛSE: | Aksi netice, ters netice. |
| NETİCEBAHŞ: | f. Neticelendiren, sonuçlandıran. Netice veren. |
| NETİCEPEZİR: | f. Son bulmuş, neticelenmiş. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NETİCE-İ HAYAT : | Hayatın neticesi ve gayesi. |
| NETA : | (Nütü') Yaranın şişmesi. * Yüksek olmak. |
| NE : | f. "Değil, yok," mânasına nefy edâtıdır. |