Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NEV': | Çeşit, sınıf, cins. Taleb etmek. Meyletmek, eğilmek. İki yana sallanmak. |
| NEV'-İ BEŞER: | İnsanlar, beşer nev'i. |
| NEV'AN: | Cins bakımından, çeşitçe. Biraz. |
| NEV'AN-MA: | Bir dereceye kadar, bir bakıma göre, bir suretle. |
| NEV'Î: | Nev'e ait, çeşit ile alâkalı. |
| NEV'İ ŞAHSINA MÜNHASIR: | Sadece şahsına benzer çeşit, başka benzeri olmayan. Eşi bulunmaz olan. |
| NEV'UMMA: | Bir derece, bir suretle. |
| NEV'UN MÜNHASIRUN FİŞ-ŞAHS: | Nev'i şahsına münhasır. Başka bir benzeri olmayan. |
| İçerisinde 'NEV'' geçenler | |
| İçerisinde 'NEV'' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NEV' : | Çeşit, sınıf, cins. * Taleb etmek. Meyletmek, eğilmek. İki yana sallanmak. |
| NE : | f. "Değil, yok," mânasına nefy edâtıdır. |