Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NEVABİT: | (Nabite. C.) Nebatlar. Bitkiler. İmar ve ihdas. Dünya ahvâlinden habersiz. Taze, genç kimse. |
| İçerisinde 'NEVABİT' geçenler | |
| İçerisinde 'NEVABİT' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NEVABİG : | (Nâbiga. C.) Şerefli ve ulu kimseler. * Sonradan şâir olan kişiler. |
| NEVABIZ : | (Nâbıza. C.) Nabız damarları. |
| NEVA : | Bir yerden bir yere nakletmek. * Hıfzetmek, korumak. * Sohbet etmek. |
| NEV' : | Çeşit, sınıf, cins. * Taleb etmek. Meyletmek, eğilmek. İki yana sallanmak. |
| NE : | f. "Değil, yok," mânasına nefy edâtıdır. |