| Kelime | Anlam |
|---|
| NEVAZİŞ: | (Nüvaziş) f. Okşayış, iltifat. |
| NEVAZİŞGÂR: | f. Gönül alan, okşayan. İltifat eden. |
| NEVAZİŞGÂRANE: | f. Gönül alarak, okşayarak, iltifat ederek. |
| NEVAZİŞGÂRANE: | f. Gönül alarak, okşayarak, iltifat ederek. |
| İçerisinde 'NEVAZİŞ' geçenler |
|---|
| NEVAZİŞGÂR: | f. Gönül alan, okşayan. İltifat eden. |
| NEVAZİŞGÂRANE: | f. Gönül alarak, okşayarak, iltifat ederek. |
| NEVAZİŞGÂRANE: | f. Gönül alarak, okşayarak, iltifat ederek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| NEVAZİŞGÂR : | f. Gönül alan, okşayan. İltifat eden. |
| NEVAZİL : | Nezleler. * Hâdiseler. Belâlar. |
| NEVAZ : | f. Okşayıcı, taltif edici, iyi edici. (Bak: Nüvaz) |
| NEVA : | Bir yerden bir yere nakletmek. * Hıfzetmek, korumak. * Sohbet etmek. |
| NEV' : | Çeşit, sınıf, cins. * Taleb etmek. Meyletmek, eğilmek. İki yana sallanmak. |
| NE : | f. "Değil, yok," mânasına nefy edâtıdır. |