Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NEVBE: | (C.: Nüveb) Nöbet. |
| NEVBENEV: | f. Tâzeden tâzeye. Yeniden yeniye. |
| NEVBER: | f. Turfanda meyve. Memeleri yeni belirmeye başlamış kız. |
| NEVBET: | Nöbet, sıra. Sıra ile görülen iş. |
| NEVBETÎ: | f. Mehter başı. |
| NEVBET-ZEN: | f. Belirli vaktin geldiğini bildiren, nöbet çalan. |
| İçerisinde 'NEVBE' geçenler | |
| NEVBENEV: | f. Tâzeden tâzeye. Yeniden yeniye. |
| NEVBER: | f. Turfanda meyve. * Memeleri yeni belirmeye başlamış kız. |
| NEVBET: | Nöbet, sıra. Sıra ile görülen iş. |
| NEVBETÎ: | f. Mehter başı. |
| NEVBET-ZEN: | f. Belirli vaktin geldiğini bildiren, nöbet çalan. |
| SANEVBER: | (Bak: Sanavber) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NEVBENEV : | f. Tâzeden tâzeye. Yeniden yeniye. |
| NEVB : | Yakınlık. * İsabet. |
| NEV' : | Çeşit, sınıf, cins. * Taleb etmek. Meyletmek, eğilmek. İki yana sallanmak. |
| NE : | f. "Değil, yok," mânasına nefy edâtıdır. |