Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NEVFEL: | Deniz, derya, bahr. Atâsı çok olan kişi. Çok bahşiş dağıtan. |
| NEVFELE: | Tuzluk. |
| İçerisinde 'NEVFEL' geçenler | |
| NEVFELE: | Tuzluk. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NEVFELE : | Tuzluk. |
| NEVF : | (C.: Envâf) Hörgüç. * Uzun ve yüksek olmak. |
| NEV' : | Çeşit, sınıf, cins. * Taleb etmek. Meyletmek, eğilmek. İki yana sallanmak. |
| NE : | f. "Değil, yok," mânasına nefy edâtıdır. |