Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NEVMİD: | f. Ümidsiz, me'yus, mükedder, cesareti kırılmış. |
| NEVMİDÂNE: | f. Ümitsizce, kederli ve ümidsiz olarak. |
| NEVMİDÎ: | Ümidsizlik, cesaret kırıklığı. |
| İçerisinde 'NEVMİD' geçenler | |
| NEVMİDÂNE: | f. Ümitsizce, kederli ve ümidsiz olarak. |
| NEVMİDÎ: | Ümidsizlik, cesaret kırıklığı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NEVMİDÂNE : | f. Ümitsizce, kederli ve ümidsiz olarak. |
| NEVMÎ : | Uyku ile alâkalı, uykuya âit. |
| NEVM : | Uyku. Uyumak. Rüya. * Sönmek. Sükun. (Bak: Kaylule) |
| NEV' : | Çeşit, sınıf, cins. * Taleb etmek. Meyletmek, eğilmek. İki yana sallanmak. |
| NE : | f. "Değil, yok," mânasına nefy edâtıdır. |