Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NEYYİREYN: | Cisimlenmiş iki nur, yâni: Güneş ile Ay. |
| İçerisinde 'NEYYİREYN' geçenler | |
| İCTİMA-İ NEYYİREYN: | Güneş ile Ay'ın bir istiva üzerine gelmeleri. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NEYYİR : | (Nur. dan) Nurlu, parlak, ışıklı cisim. * Yıldız. Cisim halindeki nur. * Güneş, şems. |
| NEYYİF : | Küsur. Ziyade. Artık. Fazla. * İhsan. * Yakın. |
| NEYY : | Pişmemiş çiğ et vs. * Devenin semiz olması. * Semiz ve besili deve. |
| NEY : | Kamıştan yapılan damaksız düdük. * Kamış kalem. * Mc: Kâmil insan. * Farsçada : Yokluk. (Bak: Nay) |
| NE : | f. "Değil, yok," mânasına nefy edâtıdır. |