Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NUF: | f. Yankı. Aks-i sadâ. |
| NUFAHA: | Su üzerindeki kabarcık. |
| İçerisinde 'NUF' geçenler | |
| ME'NUF: | Burunda hastalığı olup koku alamayan. |
| MEŞNUF: | Uzun başlı at. |
| NUFAHA: | Su üzerindeki kabarcık. |
| SUNUF: | (Sınıf. C.) Sınıflar. * Dereceler, mertebeler. * Nikablar, yaşmaklar. * Soylar, neviler. |
| SUNUF-İ ÂLİYE: | Yüksek sınıflar. |
| TASANNUF: | Zorla yapılan sınıflandırma veya te'lif. |
| TENUFE (TENUFİYE): | (C: Tenânif) Helâk olacak yer. * Sahra. * Yazı. |
| ÜNUF: | Henüz daha yedirilmemiş olan çayır. * (Enf. C.) Burunlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NUFAHA : | Su üzerindeki kabarcık. |
| NUAA : | Yumuşak ot. |