Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| PÜR: | f. Çok, dolu, çok fazla, memlu, tekrar (mânâlarına gelir, birleşik kelimeler yapılır) Sâhib, mâlik. |
| PÜR-ÂMÂL: | İstek ve emellerle dolu. |
| PÜR-ÂTEŞ Ü HEVL: | Ateş ve korku dolu. |
| PÜR-BÂD: | f. Kibirli. Çok rüzgârlı. |
| PÜR-BİM: | f. Korkmuş. |
| PÜR-ÇİN: | f. Çok buruşuk, çok bükülmüş ve karışık. |
| PÜR-DİL: | (C: Pür-dilân) f. Yürekli, cesur. |
| PÜR-DİLÂN: | (Pür-dil. C.) f. Cesurlar, yürekli kimseler. |
| PÜR-DUD: | f. Çok tüten, çok dumanlı. |
| PÜR-EMVÂT: | Ölüler dolu. |
| PÜR-ENVÂR: | (Pür-nur) Çok parlak, çok nurlu. |
| PÜR-FER: | f. Çok parlak. Çok aydınlık. |
| PÜR-GAZAB: | f. Çok kızgın ve hırslı. |
| PÜR-GÛ: | f. Çok söyliyen, çok konuşan. |
| PÜR-GUBÂR: | f. Çok tozlu. Toz içinde. |
| PÜR-HÂNDE: | Neş'e dolu, çok gülme ve sevinç dolu. Sevinçli, neşeli. |
| PÜR-HAYÂL: | f. Hayal ile dolu. |
| PÜR-HAZÂN: | f. Sonbahara uğramış, solup sararmış. |
| PÜR-HEVES: | f. Çok hevesli. Heves dolu. |
| PÜR-HEYECÂN: | f. Heyecan dolu. Çok heyecanlı. |
| PÜR-HUN: | Kan içinde. Kan dolu. |
| PÜR-KİNE: | f. Düşmanlık ve gazab dolu. |
| PÜR-NÂR: | Çok ateşli. Çok kızgın. Ateş dolu. |
| PÜR-NÂZ: | Çok nazlı. |
| PÜR-NEVÂL: | Çok lütuf ve ihsan. Çok çok ihsan etmek, vermek. |
| PÜR-NUR: | (Bak: Pür-envar) |
| PÜR-PAYE: | f. Kırkayak. |
| PÜR-SÂLE: | f. Yaşlı. Yaşı dolgun. |
| PÜRSAN: | (Pürsâ) f. Soran, sorucu. |
| PÜRSİŞ: | f. Soruş, sorma, sual ediş. |
| PÜRSİŞ-İ HÂTIR: | Hatır sorma. |
| PÜR-SUZ: | f. Çok yakıcı. Çok yanık. |
| PÜR-ŞA'ŞAA: | Çok gösterişli, şa'şaa dolu. |
| PÜR-TEMKİN: | f. Çok ağır başlı. Çok temkinli. |
| PÜRYAN: | f. (Bak: Biryan) |
| PÜR-ÂTEŞ Ü HEVL: | Ateş ve korku dolu. |
| PÜR-ŞA'ŞAA: | Çok gösterişli, şa'şaa dolu. |
| İçerisinde 'PÜR' geçenler | |
| BÂD-I PÜRGÛ: | Devamlı sesler çıkaran, ıslık çalan rüzgar. |
| BEDİ-İ PÜR-MAÂNÎ: | Çok mânâları bulunup bedi' olan. Çok mânaların bedi' ve güzel oluşu. |
| DİL-İ PÜR-ÂTEŞ: | Ateşli gönül. |
| DİL-İ PÜR-ÂTEŞ: | Ateşli gönül. |
| EPÜRNAK: | f. Delikanlı, genç yiğit, bahadır. |
| PÜR-ÂMÂL: | İstek ve emellerle dolu. |
| PÜR-ÂTEŞ Ü HEVL: | Ateş ve korku dolu. |
| PÜR-BÂD: | f. Kibirli. * Çok rüzgârlı. |
| PÜR-BİM: | f. Korkmuş. |
| PÜR-ÇİN: | f. Çok buruşuk, çok bükülmüş ve karışık. |
| PÜR-DİL: | (C: Pür-dilân) f. Yürekli, cesur. |
| PÜR-DİLÂN: | (Pür-dil. C.) f. Cesurlar, yürekli kimseler. |
| PÜR-DUD: | f. Çok tüten, çok dumanlı. |
| PÜR-EMVÂT: | Ölüler dolu. |
| PÜR-ENVÂR: | (Pür-nur) Çok parlak, çok nurlu. |
| PÜR-FER: | f. Çok parlak. Çok aydınlık. |
| PÜR-GAZAB: | f. Çok kızgın ve hırslı. |
| PÜR-GÛ: | f. Çok söyliyen, çok konuşan. |
| PÜR-GUBÂR: | f. Çok tozlu. Toz içinde. |
| PÜR-HÂNDE: | Neş'e dolu, çok gülme ve sevinç dolu. Sevinçli, neşeli. |
| PÜR-HAYÂL: | f. Hayal ile dolu. |
| PÜR-HAZÂN: | f. Sonbahara uğramış, solup sararmış. |
| PÜR-HEVES: | f. Çok hevesli. Heves dolu. |
| PÜR-HEYECÂN: | f. Heyecan dolu. Çok heyecanlı. |
| PÜR-HUN: | Kan içinde. Kan dolu. |
| PÜR-KİNE: | f. Düşmanlık ve gazab dolu. |
| PÜR-NÂR: | Çok ateşli. Çok kızgın. Ateş dolu. |
| PÜR-NÂZ: | Çok nazlı. |
| PÜR-NEVÂL: | Çok lütuf ve ihsan. Çok çok ihsan etmek, vermek. |
| PÜR-NUR: | (Bak: Pür-envar) |
| PÜR-PAYE: | f. Kırkayak. |
| PÜR-SÂLE: | f. Yaşlı. Yaşı dolgun. |
| PÜRSAN: | (Pürsâ) f. Soran, sorucu. |
| PÜRSİŞ: | f. Soruş, sorma, sual ediş. |
| PÜRSİŞ-İ HÂTIR: | Hatır sorma. |
| PÜR-SUZ: | f. Çok yakıcı. Çok yanık. |
| PÜR-ŞA'ŞAA: | Çok gösterişli, şa'şaa dolu. |
| PÜR-TEMKİN: | f. Çok ağır başlı. Çok temkinli. |
| PÜRYAN: | f. (Bak: Biryan) |
| PÜR-ÂTEŞ Ü HEVL: | Ateş ve korku dolu. |
| PÜR-ŞA'ŞAA: | Çok gösterişli, şa'şaa dolu. |
| SİNEPÜRYAN: | (Sinebiryan) Kalbi yanmış, sinebiryan olmuş, çok hasret çekmiş. |
| SÜPÜRDE: | f. Ismarlanmış, sipariş olunmuş. * Bırakılmış, verilmiş. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| PÜR-ÂMÂL : | İstek ve emellerle dolu. |
| PÜL : | f. Köprü. |