Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| PİŞÎ: | f. İlerleme, üstünlük, tefevvuk. Önünü gören, ileri görüşlü. |
| PİŞİGÂH: | Huzur. |
| PİŞİN: | f. Peşin, önce, önden. Evvelki, eski. Önden verilen. |
| PİŞİNÎ: | (C.: Pişiniyan) f. Evvel zaman adamı. |
| İçerisinde 'PİŞÎ' geçenler | |
| PİŞİGÂH: | Huzur. |
| PİŞİN: | f. Peşin, önce, önden. * Evvelki, eski. * Önden verilen. |
| PİŞİNÎ: | (C.: Pişiniyan) f. Evvel zaman adamı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| PİŞİGÂH : | Huzur. |
| PİŞ : | f. Huzur, ön, ileri taraf. |
| PİÇ : | f. Büklüm, kıvrım, dolaşık. * Nesebi gayr-ı sahih olan, gayr-ı meşru münâsebetten doğan çocuk. * Aslına benzemiyen. * Ağacın kökünden biten sürgün. Aşılanmamış ağaç. * Sarmaşık. * Vida. |