Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| PİŞ-GİR: | f. Havlu, peşkir. |
| İçerisinde 'PİŞ-GİR' geçenler | |
| İçerisinde 'PİŞ-GİR' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| PİŞ-GEH : | f. Ön, huzur. |
| PİŞ-İ NAZAR : | Göz önü. |
| PİŞ : | f. Huzur, ön, ileri taraf. |
| PİÇ : | f. Büklüm, kıvrım, dolaşık. * Nesebi gayr-ı sahih olan, gayr-ı meşru münâsebetten doğan çocuk. * Aslına benzemiyen. * Ağacın kökünden biten sürgün. Aşılanmamış ağaç. * Sarmaşık. * Vida. |