Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| PİŞE: | f. İş, kâr. Meşguliyet. Alışkanlık, huy, âdet. Meslek, san'at. "Huy edinmiş, alışmış" anlamlarına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. Meselâ: Hasenât-pişe $ : İyi şeyleri âdet edinmiş olan. |
| PİŞEGÂH: | f. İş yeri. Fabrika. |
| PİŞEGÂN: | (Pişe. C.) f. Meslekler, san'atlar. İşler. Huylar, âdetler, tabiatlar. |
| PİŞEGER: | f. San'atkâr işçi. |
| PİŞEKÂR: | f. Sanatkâr, oyuncu. |
| PİŞEVER: | f. Sanat ehli, işçi. |
| PİŞEGER: | f. San'atkâr işçi. |
| PİŞEKÂR: | f. Sanatkâr, oyuncu. |
| PİŞEVER: | f. Sanat ehli, işçi. |
| İçerisinde 'PİŞE' geçenler | |
| CEFA-PİŞE: | f. Gaddar, cebbar, zâlim. * Sevgili, mâşuk, sevilen. |
| DALALETPİŞE: | Sapıklığı tâkibeden. Sapıklığa giden. İslâmiyetten başka yol tâkib eden. |
| FAKR-PİŞE: | f. Fakirliğe alışmış, fakirlik içinde, muhtaçlık içinde. |
| GÜNAHPİŞE: | (C: Günahpişegân) Günah işlemeyi âdet haline getiren. |
| GÜNAHPİŞEGÂN: | f. Günah işlemeyi âdet haline getirenler. |
| GÜNAHPİŞEGÂN: | f. Günah işlemeyi âdet haline getirenler. |
| HÂRİKA-PİŞE: | f. Hârikalı. Hârika işler yapan. |
| HÜNERPİŞE: | f. Mahâretli, mârifetli, hünerli. |
| NEBERD-PİŞE: | f. Harb etmeyi sanat edinmiş kimse. Savaşçı. |
| PİŞEGÂH: | f. İş yeri. Fabrika. |
| PİŞEGÂN: | (Pişe. C.) f. Meslekler, san'atlar. İşler. * Huylar, âdetler, tabiatlar. |
| PİŞEGER: | f. San'atkâr işçi. |
| PİŞEKÂR: | f. Sanatkâr, oyuncu. |
| PİŞEVER: | f. Sanat ehli, işçi. |
| PİŞEGER: | f. San'atkâr işçi. |
| PİŞEKÂR: | f. Sanatkâr, oyuncu. |
| PİŞEVER: | f. Sanat ehli, işçi. |
| SAHİR-PİŞE: | f. Sihirbazlığı meslek edinmiş olan. |
| ŞEYTANÎ PİŞE: | f. Şeytanın yolu. Şeytana ait meşguliyet. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| PİŞEGÂH : | f. İş yeri. Fabrika. |
| PİŞ : | f. Huzur, ön, ileri taraf. |
| PİÇ : | f. Büklüm, kıvrım, dolaşık. * Nesebi gayr-ı sahih olan, gayr-ı meşru münâsebetten doğan çocuk. * Aslına benzemiyen. * Ağacın kökünden biten sürgün. Aşılanmamış ağaç. * Sarmaşık. * Vida. |