Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| PİH: | f. İçyağı. Şahm. |
| PİH: | f. Göz çapağı. |
| PİH-SUZ: | f. "Yağ yakıcı": Toprak kandil. |
| İçerisinde 'PİH' geçenler | |
| İŞPİHTE: | f. Su sızıntısı. * Yayılmış, saçılmış. |
| PİH-SUZ: | f. "Yağ yakıcı": Toprak kandil. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| PİH-SUZ : | f. "Yağ yakıcı": Toprak kandil. |
| PİÇ : | f. Büklüm, kıvrım, dolaşık. * Nesebi gayr-ı sahih olan, gayr-ı meşru münâsebetten doğan çocuk. * Aslına benzemiyen. * Ağacın kökünden biten sürgün. Aşılanmamış ağaç. * Sarmaşık. * Vida. |