Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| PAK: | f. Temiz, saf, katıksız. Hep, tamam, mübarek, kudsi. |
| PAKAN: | (Pâk. C.) f. Temizler, pâklar. Mc: Veliler, evliya. |
| PAKÂR: | f. Tahsildar. |
| PAKÂRÎ: | f. Tahsildarlık. |
| PAK-BAZ: | (C.: Pâk-bâzân) f. Temiz oynayan. Mc: Sadakatli âşık. |
| PAKDAMEN: | f. Eteği temiz. Mc: Namuslu. |
| PAK-DAMENÎ: | f. "Eteği temiz oluş" Mc: Namusluluk. |
| PAKEND: | f. Yakut. şarap, bâde. |
| PAKİ: | f. Temizlik, paklık. Ustura. |
| PAKİZE: | f. Temiz, pak. Lekesiz. Hâlis, saf, katıksız. |
| PAK-MEŞREB: | Gidişi, yaratılışı temiz. İyi huylu olan. |
| PAKT: | Fr. Akid, sözleşme, andlaşma. Siyasi anlaşma. |
| PAK-ZAD: | f. Temiz asıllı. Aslı temiz olan. |
| İçerisinde 'PAK' geçenler | |
| ALPAKA: | Güney Amerika'da yaşayan ve büyüklüğü keçi ile deve arasında olan bir hayvan. * Bu hayvanın kılından mamul bir cins ince yünlü kumaş. |
| ÂŞIK-I DİDÂR-I PÂK: | Temiz yüzün âşıkı. * Edb: Evvelce ordularda, kışlalarda, köy odalarında ve mahalle kahvelerinde gerek kendinin, gerek başkalarının sözlerini sazla dile getiren kimse; halk şâiri. |
| DEST-PAK: | f. Fakir, fukara. * Mendil. * Dindar. |
| DİDAR-I PÂK: | Temiz yüz. |
| HÂK-İ PÂK: | Temiz toprak. |
| NA-PÂK: | f. Temiz olmayan, pis, kirli. |
| NA-PÂKÂN: | (Nâpâk. C.) Murdarlar, pisler. |
| NÂ-PÂKÎ: | f. Pislik, murdarlık. |
| PAKAN: | (Pâk. C.) f. Temizler, pâklar. * Mc: Veliler, evliya. |
| PAKÂR: | f. Tahsildar. |
| PAKÂRÎ: | f. Tahsildarlık. |
| PAK-BAZ: | (C.: Pâk-bâzân) f. Temiz oynayan. * Mc: Sadakatli âşık. |
| PAKDAMEN: | f. Eteği temiz. * Mc: Namuslu. |
| PAK-DAMENÎ: | f. "Eteği temiz oluş" * Mc: Namusluluk. |
| PAKEND: | f. Yakut. * şarap, bâde. |
| PAKİ: | f. Temizlik, paklık. * Ustura. |
| PAKİZE: | f. Temiz, pak. Lekesiz. Hâlis, saf, katıksız. |
| PAK-MEŞREB: | Gidişi, yaratılışı temiz. İyi huylu olan. |
| PAKT: | Fr. Akid, sözleşme, andlaşma. Siyasi anlaşma. |
| PAK-ZAD: | f. Temiz asıllı. Aslı temiz olan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| PAKAN : | (Pâk. C.) f. Temizler, pâklar. * Mc: Veliler, evliya. |
| PÂ (PÂY) : | f. Ayak. * Takat, mukavemet. * İz. |