Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| PARE-PARE: | f. Parça parça. |
| İçerisinde 'PARE-PARE' geçenler | |
| İçerisinde 'PARE-PARE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| PARE-DUZ : | f. Eskici, yamacı. |
| PARE : | f. Cüz, parça. Kesinti. * Para. Kuruşun kırkta biri. * Kur'an-ı Kerim'in otuz kısmından bir kısmı, bir cüz'ü. * Sayı, bölük. * "Parça" mânâsına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. Meselâ: Meh-pâre $ : Ay parçası. * Güzel. Yek-pâre $ : Tek parça, bir parça. |
| PAR : | f. Geçen yıl, bıldır. * Para. |
| PÂ (PÂY) : | f. Ayak. * Takat, mukavemet. * İz. |