Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| PARU: | (Pârub) f. Kocakarı, acûze. |
| PARULE: | f. Şakacı, lâtifeci. Yonga. Hayırsız ve işe yaramaz kişi. |
| İçerisinde 'PARU' geçenler | |
| PARULE: | f. Şakacı, lâtifeci. * Yonga. * Hayırsız ve işe yaramaz kişi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| PARULE : | f. Şakacı, lâtifeci. * Yonga. * Hayırsız ve işe yaramaz kişi. |
| PAR : | f. Geçen yıl, bıldır. * Para. |
| PÂ (PÂY) : | f. Ayak. * Takat, mukavemet. * İz. |