Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| PEJMÜRDE-HAL: | f. Kılığı kıyafeti pejmürde olan, üstü başı pis bir halde bulunan. |
| İçerisinde 'PEJMÜRDE-HAL' geçenler | |
| İçerisinde 'PEJMÜRDE-HAL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| PEJMÜRDE : | f. Dağınık. * Eski, yırtık. * Perişan. * Buruşuk, buruşmuş. |
| PEJM : | f. Sis, duman. |
| PEJGALE : | f. Pay, hisse. * Yırtık, yama. |
| PEÇE : | (C.: Peçegân) İnsan veya hayvan yavrusu. * Oğlan, çocuk. * Sarmaşık bitkisi. |