Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| PENÇE: | f. El ayası ile beş parmağın tamamı. Hayvanların ön ayaklarının parmaklarıyla tırnakları. Eskiden Şark hükümdarlarının imza yerine ellerini kırmızı boyaya sürüp, kâğıdın üstüne basmalarıyla olan şekil, tuğra. Mc: Kuvvet. Savlet, satvet. |
| PENÇE-İ KAHR: | Kahir pençesi. Mahveden el. |
| PENÇEZEN: | f. Pençe vuran, düşman. |
| İçerisinde 'PENÇE' geçenler | |
| PENÇE-İ KAHR: | Kahir pençesi. Mahveden el. |
| PENÇEZEN: | f. Pençe vuran, düşman. |
| SERPENÇE: | f. Güçlü kuvvetli kimse. |
| ŞİRPENÇE: | (Şir-pençe) f. (Aslan pençesi) Vücutta ve daha ziyade sırtta çıkan çok tehlikeli bir çıban. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| PENÇE-İ KAHR : | Kahir pençesi. Mahveden el. |
| PENAGÂH : | f. Sığınacak yer. Sığınak. Melce'. |
| PEÇE : | (C.: Peçegân) İnsan veya hayvan yavrusu. * Oğlan, çocuk. * Sarmaşık bitkisi. |