Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| PERİ: | f. Cisimleri çok lâtif ve görünmez olan hoş mahluk. İnsana muhabbet eden, muvahhid ve müslim lâtif mahluk. Mc: Güzel insan. Güzel kimse. |
| PERİ-İ MELÂHAT: | Güzellik perisi. |
| PERİ-ÇİHRE: | f. Peri yüzlü, güzel yüzlü. |
| PERİDE: | f. Uçmuş. Solmuş, soluk. |
| PERİDERENG: | f. Rengi uçmuş, solmuş. |
| PERİ PEYKER: | Peri yüzlü güzel. |
| PERİR: | f. Evvelki gün. |
| PERİ-RU: | f. Peri gibi güzel yüzlü. |
| PERİŞAN: | f. Dağınık, karışık. Bozuk, tertibsiz, düzensiz. Kederli, hüzünlü, kaygılı. |
| PERİŞANHÂTIR: | f. Dalgın, düşünceli. |
| PERİŞANÎ: | f. Perişanlık, dağınıklık. Düzensizlik, bozgunluk. Yoksulluk, fakirlik. |
| PERİZ: | f. Haykırma, bağırma. Feryâd. Su kenarlarında yetişen yeşil saz, ot. |
| PERİZE: | f. Ateşte pişirilen ekmek. Kırmızı altun. |
| İçerisinde 'PERİ' geçenler | |
| PERİ-İ MELÂHAT: | Güzellik perisi. |
| PERİ-ÇİHRE: | f. Peri yüzlü, güzel yüzlü. |
| PERİDE: | f. Uçmuş. *Solmuş, soluk. |
| PERİDERENG: | f. Rengi uçmuş, solmuş. |
| PERİ PEYKER: | Peri yüzlü güzel. |
| PERİR: | f. Evvelki gün. |
| PERİ-RU: | f. Peri gibi güzel yüzlü. |
| PERİŞAN: | f. Dağınık, karışık. * Bozuk, tertibsiz, düzensiz. * Kederli, hüzünlü, kaygılı. |
| PERİŞANHÂTIR: | f. Dalgın, düşünceli. |
| PERİŞANÎ: | f. Perişanlık, dağınıklık. * Düzensizlik, bozgunluk. * Yoksulluk, fakirlik. |
| PERİZ: | f. Haykırma, bağırma. Feryâd. * Su kenarlarında yetişen yeşil saz, ot. |
| PERİZE: | f. Ateşte pişirilen ekmek. * Kırmızı altun. |
| ZÜLF-İ PERİŞAN: | f. Zülfün dağınık, perişan oluşu. Sevgilinin saçının darma dağın oluşu. * Mc: Sevilen şeylerin, işlerin karma karışık oluşu. |
| ZÜLF-İ PERİŞAN: | f. Zülfün dağınık, perişan oluşu. Sevgilinin saçının darma dağın oluşu. * Mc: Sevilen şeylerin, işlerin karma karışık oluşu. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| PERİ-İ MELÂHAT : | Güzellik perisi. |
| PER : | f. Kanat. |
| PEÇE : | (C.: Peçegân) İnsan veya hayvan yavrusu. * Oğlan, çocuk. * Sarmaşık bitkisi. |