Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| PERHİZ: | f. Sakınmak, çekinmek. Vücuda zararlı ve tıbben muzır; ve dinen, zevk veren şeylerden sakınmak. Hastalıkta bazı yiyecek ve içeceklerden sakınmak. |
| PERHİZKÂR: | Perhiz eden, nefsini tutan. Zararlı şeylerden, günahlardan sakınan. |
| İçerisinde 'PERHİZ' geçenler | |
| PERHİZKÂR: | Perhiz eden, nefsini tutan. Zararlı şeylerden, günahlardan sakınan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| PERHİZKÂR : | Perhiz eden, nefsini tutan. Zararlı şeylerden, günahlardan sakınan. |
| PERHİDE : | f. İşaret olunmuş. |
| PERH : | f. Hisse, pay. * Değersiz mal. |
| PER : | f. Kanat. |
| PEÇE : | (C.: Peçegân) İnsan veya hayvan yavrusu. * Oğlan, çocuk. * Sarmaşık bitkisi. |