Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| PEYGULE: | f. Köşe, bucak. |
| PEYGULE-İ NİSYAN: | Unutulma köşesi. |
| PEYGULEGÜZİN: | Bir köşede oturan. Köşeye çekilmiş olan. |
| İçerisinde 'PEYGULE' geçenler | |
| PEYGULE-İ NİSYAN: | Unutulma köşesi. |
| PEYGULEGÜZİN: | Bir köşede oturan. Köşeye çekilmiş olan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| PEYGULE-İ NİSYAN : | Unutulma köşesi. |
| PEYGAM : | (Bak: Peyam) |
| PEY : | f. İz, işaret, nişan. * Ard, arka, akab. |
| PEÇE : | (C.: Peçegân) İnsan veya hayvan yavrusu. * Oğlan, çocuk. * Sarmaşık bitkisi. |